Liefde voorbij de dood

Onze ziel heeft zijn eigen pad. Zijn eigen doel en bestemming.

Tijdens ons aardse leven raken we de verbinding met onze ziel nog wel eens kwijt. Althans, de verbinding kunnen we helemaal niet kwijt raken, maar wel onze bewustwording daarvan. We vergeten dat we een ziel zijn in plaats van ons lichaam. We identificeren onszelf met ons lichaam, maar dat is niet wie we zijn.

We zijn een ziel, een spiritueel wezen dat hier tijdelijk op aarde woont. We zijn hier voor een bepaalde tijd waarna we als ziel weer verder reizen en leven. Fysiek sterven we, maar aangezien we geen lichaam zijn, maar een ziel, laten we dus alleen ons lichaam achter dat sterft. Onze ziel weet ook wanneer onze tijd erop zit, dat is vooraf al vastgesteld, voordat we naar de aarde kwamen. Lang niet alles staat vast in ons leven, we hebben een vrije wil. Maar het moment van geboren worden en ons fysieke sterven staan wel vast. Daar tussenin hebben we vrije speelruimte.

Vaak hoor je achteraf van mensen dat ze toch (voor-)tekenen hebben gezien. Ander, onverwacht gedrag van degene die is overleden. Ineens toch nog iets willen doen terwijl ze dat al zo lang uit hadden gesteld. Ineens iets goed geregeld willen hebben voor de achterblijvers terwijl hij/zij daarvoor daar nooit aandacht aan schonk.

Ineens (bij kinderen bijvoorbeeld) andere tekeningen maken waaraan je kunt zien dat ze het onbewust weten dat hun tijd er (bijna) opzet.

Ik heb zoveel prachtige voorbeelden hiervan gehoord en het bezorgt me iedere keer weer kippenvel. We weten onbewust zoveel meer dan we ons bewust beseffen.

Ik wens dat het heel veel mensen troost en acceptatie en vertrouwen geeft. Niemand sterft per ongeluk of te vroeg.

Hoe ongelofelijk pijn het ook doet om iemand op fysiek niveau te moeten los laten, weet (en ik hoop dat je het ooit ook voelt) dat het op zielsniveau goed is en klopt.

Iedereen sterft precies op het juiste moment. Fysiek is het leven dan voorbij, maar niet voor de ziel! De ziel leeft voort en kan verbinding maken met diegene die achterblijven door middel van de liefde die er altijd is.

Liefde is de poort tot verbinding met jouw overleden geliefden.

Liefde sterft niet. Liefde is oneindig en gaat voorbij alle grenzen.

Liefde voorbij de dood.

Door: Joke Nauta

Ik ga naar huis …

Ik ga naar huis,
vandaag is het zover.
Ik laat mijn lichaam los,
zeg het warm gedag.
Bedankt lief voertuig.
Dit is mijn grootste reis,
terug naar jou, mijn lieve schoot.
Ik ga niet dood,
maar stap in ander leven.
Ik ga naar huis,
ik zeg je gedag, geen vaarwel.
Ik zal nog dichter bij je zijn.
Je zult me dieper voelen
en begrijpen dat ik je nooit
zal verlaten,
geen minuut, geen seconde.
Alles wat ik nooit kon zeggen
-woorden schieten altijd tekort-
zal je voelen tot in lengte van dagen.
Ik ben dichter bij je
dan ik bij ons leven kon zijn.
Denk maar aan me, lief en veel,
dan zal ik je troosten
aan de binnenkant van je huid.
Nestel me als een warme kruik
in het lover van je buik.
Ik ga naar huis,
daar zal ik veilig zijn,
niet ver van je vandaan.
Niet meer nodig
het ego en mijn bestaan.
Treur niet te lang om mij.
verstrengeld zit ik in je
niet als last, zelfs niet als gedachte,
als liefde zit ik daar.
Omhels me maar.

Gerelateerde afbeelding