De dag dat ….

FRAGMENT UIT “DE DAG WAAROP MIJN VADER EEN ENGEL WERD”

Bij veel mensen heerst er angst en onwetendheid rondom het sterven en de dood; dit komt vooral door angst voor het “onbekende”. Hieronder staat een  passage uit het boek  ‘De dag waarop mijn vader een Engel werd’ beschreven. Het “onbekende” wordt uitgelegd. Het begint als volgt:

‘Nu zou ik heel graag willen weten wat er gebeurt nadat iemand is overleden. Ik heb gezien hoe jij je losmaakte van je lichaam en naar een soort van licht zweefde en daar helemaal in opgenomen werd. Dit was zo mooi, wat gebeurde er toen eigenlijk?’ Was mijn volgende vraag.

Ik zag dat mijn vader een beetje emotioneel werd toen hij aan dat moment terugdacht, en hij zei: ‘Oh meisje, dat was zo prachtig en overweldigend. Het moment waarop je als ziel jezelf losmaakt van je lichaam is werkelijk niet in woorden te beschrijven. Het is zo’n bevrijdend gevoel! Ik moet weer bijna huilen als ik daaraan terugdenk. Het is echt zoals jij het tijdens mijn uitvaart zo mooi hebt proberen te verwoorden. Je zei toen dat sterven net zoiets is als het uittrekken van een te krappe schoen en daar had je helemaal gelijk in!”

Ik had inderdaad tijdens de uitvaartdienst van mijn vader een tekst voorgelezen waarin deze zin voorkwam en ik weet nog dat dit idee mij toen erg aansprak. Ik kon me ook weer heel duidelijk de rest van de tekst herinneren. Die ging als volgt:

Sterven is alsof je in een wat stoffige kamer bent waar te veel gepraat en gerookt wordt en dan opeens een deur ziet waardoor je de frisse buitenlucht kunt bereiken.

Ik had dit ergens gelezen en voor mezelf opgeschreven. Ik vond het toen heel toepasselijk om voor te lezen tijdens de uitvaart van mijn vader. Ik was wel verrast dat hij dit wist en ik vroeg: “Was jij dan op je eigen uitvaart aanwezig?”

“Jazeker, ik ben erbij geweest en ik vond het ook fijn om te zien hoe liefdevol jullie afscheid van mij hebben genomen.”

“Maar is iedere ziel dan altijd bij zijn eigen uitvaart aanwezig?”  “Niet iedere ziel, maar de meesten wel. Soms is het voor een ziel te zwaar om al het verdriet van de achterblijvers te moeten aanzien. Ze kunnen dat op dat moment niet aan. Maar meestal wil een ziel juist graag erbij zijn en probeert dan zijn geliefden te troosten. Soms voelen ze dat als ze daar voor openstaan.”

Ik zal je nu vertellen wat er allemaal gebeurt als je sterft.

Op het moment dat je ziel zich gaat losmaken van je lichaam voel je je steeds lichter en lichter worden en als vanzelf verlaat je dan je lichaam. Je kunt het dan gewoon zien liggen. Dit is meestal een emotioneel moment en vaak is er de behoefte om het lichaam te bedanken. Dan kijk je eens om je heen en meestal zijn er dan geliefden die al overleden zijn om je te verwelkomen en te begeleiden naar Huis. Ze zullen je proberen te wijzen op een licht; de een ziet dat licht meteen en bij de ander duurt het wat langer. Soms kan het ook heel lang duren voordat een ziel het licht ziet en dat noemen jullie dan aardgebonden zielen. Deze zielen vinden het heel moeilijk om hun leven op Aarde los te laten en weigeren gewoon om het licht te zien. Maar hoe lang het ook duurt, er zal altijd een moment komen waarop een ziel het licht zal gaan zien, met of zonder hulp.

Het is van belang om te weten dat je als je sterft, je hetzelfde bewustzijn houdt als tijdens je leven. Waar je tijdens je leven in gelooft, is het eerste wat je zult ervaren. Ook als dat de hel is of als je denkt dat er helemaal niets is na de dood. Die fase duurt net zolang totdat je het licht ziet. Bij de een is dat binnen enkele seconden en een ander heeft daar wat meer moeite mee. Tijdens deze ervaringen is er altijd hulp vanuit Thuis aanwezig maar een ziel moet het uiteindelijk wel zelf doen.

Wanneer je dit licht eenmaal gezien hebt dan word je er als een magneet naartoe getrokken en kom je in een soort tunnel terecht. Eenmaal in de tunnel ga je plotseling met een enorme vaart vooruit. Je ziet dan ook het licht steeds groter en groter worden. Dit licht is de energietrilling van Thuis. Daarom word je er ook vanzelf naartoe getrokken. De reis door de tunnel is nodig om het lage trillingsniveau dat je op Aarde had weer te verhogen en aan te passen aan de energietrilling van Thuis. Dit moet een ziel helemaal alleen doen.

Eenmaal aan het einde van de tunnel aangekomen zie je alleen nog maar het licht. Het is de ingang naar Huis. Je voelt een enorme drang om in dit licht te stappen en op het moment dat je dit doet is je trilling weer volledig aangepast zodat je de energie van Thuis weer aankan. Volg je het een beetje?

Ik had ademloos zitten luisteren en de volgende vraag borrelde alweer in mij op. Ik zei: ‘Ja ik snap het en het lijkt me ook echt een geweldige ervaring. Dus eigenlijk hoef je helemaal niet bang te zijn voor de dood. Het is eenvoudigweg een terugkeer naar Huis. Naar de plaats waar je eigenlijk vandaan komt. Jij bent nu dus gewoon weer Thuis!’

Mijn vader keek me glimlachend aan en zei: ‘Je hebt het goed begrepen. Dit is mijn Thuis en ik zie mijn leven op Aarde nu als een reis die ik gemaakt heb. Een van de vele reizen overigens die ik in het verleden gemaakt heb om te kunnen ervaren hoe het is om mens te zijn. De dood is inderdaad gewoon een terugkeer naar Huis!’

‘Wat gebeurt er dan nadat je door de tunnel bent gegaan en in het licht bent gestapt?’ vroeg ik nieuwsgierig.

‘Zoals ik al vertelde ben je, wanneer je in het licht bent gestapt, weer volledig aangepast aan de energietrilling van Thuis. Het licht waar je in stapt, is als het ware de poort naar Huis. Als je daar doorheen bent gegaan, dan ben je dus Thuis en wat je dan zult zien is werkelijk overweldigend. De natuur is hier prachtig en de kleuren en geuren zijn veel intenser dan op Aarde. Dit komt doordat alles is doordrenkt met pure liefdevolle, goddelijke energie. Vaak staan ook je geliefden op je te wachten en dat is een fantastisch weerzien. Iedereen is blij en vrolijk omdat jij weer Thuis bent.

Soms is het leven of je stervensproces zó zwaar voor je geweest dat je eerst tijd nodig hebt om uit te rusten en bij te komen. Je wordt dan naar een heel mooie omgeving gebracht. Het is een rusthuis waar je kunt herstellen. Een prachtig wit gebouw met gouden koepels en omringd met schitterende tuinen vol mooie bloemen en helende kruiden. Eigenlijk gaan alle zielen hier naartoe als ze net zijn teruggekeerd van de Aarde om bij te komen, maar meestal pas nadat ze de feestelijke hereniging met hun geliefden hebben meegemaakt.

Het is dus soms zo, zoals ik al zei, dat een ziel niet meteen aan een hereniging toe is. En dan zal hij zijn geliefden pas later ontmoeten. Hoelang een ziel in dit herstellingsoord verblijft, hangt af van hoe zwaar zijn leven op Aarde is geweest en hoe het stervensproces is verlopen. Soms heeft een ziel een hele tijd nodig om te herstellen en zich op te laden om aan zijn nieuwe leven Thuis te beginnen.

Je bent in dit rusthuis omringd door lieve en zorgzame zielen die ervoor gekozen hebben om de zielen die net terug zijn van de Aarde liefdevol te verzorgen. Tijdens deze periode verblijf je in een eigen kamer met een bed en een koepel van gouden licht eromheen. Dit licht is een speciale, helende energie. Als je daar in gaat liggen dan zul je weer helemaal opgeladen worden met de krachtige energie van Thuis. Zo kom je helemaal tot jezelf, zodat je verkwikt en vol energie verder kunt. Tussendoor kun je door de prachtige tuinen wandelen en je ook daar laten opladen door de mooie kleuren en geuren van de bijzondere en helende bloemen en kruiden.’

‘En dan’, vroeg ik, ‘wat gebeurt er nadat je er klaar voor bent om aan je leven Thuis te beginnen?’

‘Als je zover bent, dan zul je opgehaald worden door je gids die al die tijd regelmatig bij je is geweest. Samen gaan jullie naar een ander gebouw. Dit is een soort filmzaal. Hier krijgen alle zielen hun levensfilm te zien. Alles wat je gedaan en meegemaakt hebt tijdens je leven op Aarde zul je hier terugzien. Maar dit gebeurt niet op een gewone manier. Je zult alles op verschillende niveaus gaan herbeleven. Niet alleen ga je voelen hoe dit allemaal voor jou is geweest, maar ook voor al diegene die een rol hebben gespeeld in de gebeurtenis van je leven die je op dat moment zult zien. Dit is nodig om voor jezelf een overzicht te krijgen hoe jij je leven op Aarde geleefd hebt en wat voor invloed alles heeft gehad. Niet alleen op jou maar ook op iedereen die ermee te maken had. Hier kun je heel veel van leren en zo je leven op Aarde op een goede manier afsluiten.

Daarna ga je met je gids op zoek naar een plek waar je wilt wonen. Je mag dit helemaal zelf bepalen en ook hoe je woonruimte er uit gaat zien. Net zoals ik gedaan heb met dit huis. Dan ga je een tijdje lekker op onderzoek uit om te kijken hoe het leven er Thuis uitziet. Na een poosje ga je samen met je gids uitzoeken wat voor een taak je op je wilt nemen nu je weer Thuis bent. Dat kan werkelijk van alles zijn. Je kunt bijvoorbeeld zielen die de overgang naar Huis maken gaan helpen. Gaan werken in het Herstellingsoord of in de Kindersfeer. Je kunt er ook voor kiezen om voor de bloemen en de planten te zorgen of een gids te zijn voor een ziel die nog op Aarde leeft. Wij kunnen namelijk vanuit Thuis heel actief deelnemen aan de ontwikkeling van iedereen die nog op Aarde verblijft. De mogelijkheden zijn werkelijk ontelbaar en je zult vanzelf datgene kiezen wat het beste bij je past. Zo, dit is in grote lijnen wat er gebeurt nadat je ziel het lichaam heeft verlaten. Ik hoop dat het allemaal een beetje duidelijker voor je is geworden.´

Uit: De dag waarop mijn vader een Engel werd van Marie-Claire van der Bruggen

Leave a Reply